คำว่า "กสิรวุตฺติเก" แปลว่า มีความเป็นอยู่ฝืดเคือง.

บทว่า "ทุพฺพณฺโณ" ได้แก่ ผู้มีผิวพรรณดุจตอไม้ที่ถูกไฟไหม้ เหมือนปีศาจคลุกฝุ่น เล่นฝุ่น.

บทว่า "ทุทฺทสฺสิโก" ได้แก่ ใครๆ เห็นไม่เป็นที่ชอบใจแม้แต่มารดาผู้บังเกิดเกล้าของตน.

คำว่า "โอโกฏิมโก" แปลว่า เป็นคนเตี้ย.