บทว่า "ปทีเปยฺยสฺส" ได้แก่ อุปกรณ์แห่งประทีปมีน้ำมันและตะเกียงเป็นต้น.

ในคำว่า "เอวํ ปุคฺคโล ตโม โหติ ตมปรายโน" นี้ท่านอธิบายไว้ว่า

บุคคลพวกหนึ่งไม่เห็นแสงสว่างในภายนอก ทำกาละคือตายในท้องมารดานั่นแหละแล้วเกิดในอบายทั้งหลาย เขาย่อมท่องเที่ยวไปตลอดกัปทั้งสิ้น ชื่อว่า ตโม ตมปรายโน คือผู้มืดมามืดไปนั่นเทียว และเขาผู้นั้นพึงเป็นกุหกบุคคล คือบุคคลผู้หลอกลวง ก็การบังเกิดของกุหกบุคคลนั้น มีสภาวะเห็นปานนี้.

อนึ่ง ในอธิการนี้ ท่านแสดงการวิบัติแห่งการมา และความวิบัติแห่งปัจจัยที่เกิดขึ้นในเบื้องต้นของเขา ด้วยคำว่า "นีเจ กุเล ปจฺจาชาโต โหติ จณฺฑาลกุเล วา" ดังนี้เป็นต้น ซึ่งแปลความว่า ผู้เกิดมาแล้วในตระกูลต่ำหรือตระกูลจัณฑาล.