บทว่า "น สงฺกิตฺตีสุ" ได้แก่ ภัตที่ทำรวมกันไว้.

ได้ยินว่า ในสมัยที่มีภิกษาหาได้ยาก พวกสาวกของชีเปลือยทั้งหลายพากันรวบรวมข้าวสารเป็นต้นจากที่นั้นๆ เพื่อประโยชน์แก่ชีเปลือยทั้งหลายแล้วจึงหุงข้าว ชีเปลือยผู้อุกฤษฎ์ไม่ยอมรับภิกษาจากที่นั้น.

บทว่า "น ยตฺถ สา" ได้แก่ เขาเลี้ยงสุนัขไว้ในที่ใด ด้วยตั้งใจว่า เราจักได้การเลี้ยงชีพ ไม่ยอมรับภิกษาที่เขาไม่ให้แก่สุนัขแล้วนำมาในที่นั้น.

ถามว่า เพราะเหตุไร? ตอบว่า เขาคิดว่า อันตรายแห่งก้อนข้าวของสุนัขนั้นจะมี.