บทว่า "กณฺฏกาปสฺสยิโก" ความว่า ปักเหล็กแหลมหรือหนามแหลมที่แผ่นดินแล้วปูลาดด้วยหนังบนเหล็กแหลม หรือหนามแหลมนั้น แล้วจึงกระทำการยืน การเดินเป็นต้น.

บทว่า "เสยฺยํ" ได้แก่ แม้เมื่อนอน ก็สำเร็จการนอนบนแผ่นหนังปูลาดนั้นนั่นแหละ.

ผู้นั้นประกอบการอาบน้ำเป็นครั้งที่ ๓ ในเวลาเย็น เพราะเหตุนั้น ผู้นั้น ชื่อว่าสายตติยะ ผู้ประกอบการอาบน้ำเป็นครั้งที่ ๓ ในเวลาเย็น. ผู้ประกอบความเพียรในการลงอาบน้ำด้วยตั้งใจว่า เราจักลอยบาปวันละ ๓ ครั้ง คือเวลาเช้า ๑ ครั้ง เวลาเที่ยงวัน ๑ ครั้งและเวลาเย็น ๑ ครั้ง.

บุคคลใด ย่อมยังบุคคลอื่นให้เดือดร้อน เพราะเหตุนั้น บุคคลนั้นจึงชื่อว่า ปรนฺตโป ผู้ยังบุคคลอื่นให้เดือดร้อน การประกอบความเพียรเพื่อยังบุคคลอื่นให้เดือดร้อนชื่อว่า ปรปริตาปนานุโยค.