บทว่า "กาเลน" ความว่า ก็เขาคิดว่า เราจักกล่าววาจาอันมีหลักฐาน แม้เมื่อกล่าววาจาเห็นปานนี้แล้ว เขาย่อมไม่กล่าวโดยกาลอันไม่สมควร หมายความว่า พิจารณาเวลาอันเหมาะสมแล้วจึงกล่าว.

บทว่า "สาปเทสํ" ได้แก่ ถ้อยคำมีอุปมา คือได้แก่ถ้อยคำมีเหตุ.

บทว่า "ปริยนฺตวตี" ได้แก่ แสดงการกำหนด. อธิบายว่า การกำหนดวาจานั้น ย่อมปรากฏโดยวิธีใด ย่อมกำหนดโดยวิธีนั้น.

บทว่า "อตฺถสญฺหิตํ" ความว่า ชื่อว่าถึงพร้อมด้วยประโยชน์อันใครๆ ผู้จำแนกอยู่ โดยนัยแม้มิใช่น้อย ก็ไม่อาจจะกำหนดได้.