ในสถานที่เหล่านั้น ที่ใดมีบุพพัณชาติงอกงามที่นั้นชื่อว่าที่นา ในที่ใดอปรัณชาติ ย่อมงอกงาม ที่นั้นชื่อว่าที่สวน. อีกอย่างหนึ่ง บุพพัณชาติและอปรัณชาติทั้ง ๒ ย่อมงอกงามในที่ใด ที่นั้น ชื่อว่านา. ภูมิภาคที่เขากระทำแล้วเพื่อต้องการบุพพัณชาติและอปรัณชาติ ชื่อว่าสวน. ก็ในอธิการนี้ แม้ที่บึงและหนองน้ำเป็นต้น ท่านก็สงเคราะห์เข้าด้วยการถือเอาที่นาและที่สวน เป็นประธาน.

การงานของทูต ท่านเรียกว่า ทูเตยฺยํ อธิบายว่า การถือเอาหนังสือหรือสาสน์ ของคฤหัสถ์ทั้งหลายแล้วไปในที่นั้นๆ. การรับใช้เล็กๆ น้อยๆ ของผู้ส่งข่าวไปสู่บ้านผู้อื่น ท่านเรียกว่า ปหิณคมนํ แปลว่า การรับใช้เล็กๆ น้อยๆ (หมายถึงผู้ส่งข่าว) การทำกิจทั้ง ๒ อย่างนั้น ชื่อว่า อนุโยโค แปลว่า การตามประกอบ เพราะฉะนั้น บัณฑิตพึงทราบเนื้อความในคำนี้อย่างนี้ว่า "ทูเตยฺยปหิณคมนานํ อนุโยโค" ซึ่งแปลว่า การประกอบทูตกรรมและการรับใช้.

บัณฑิตพึงทราบวินิจฉัยในคำว่า ผู้โกงด้วยตาชั่ง เป็นต้น.

บทว่า "กูฏํ" แปลว่า การโกง คือการหลอกลวง.