บัณฑิตพึงทราบจตุตถฌานจิตอันเป็นบาทแห่งวิปัสสนา ในคำว่า "โส เอวํ สมาหิเต จิตฺเต" แห่งตติยวิชชา คือวิชชาที่ ๓ ได้แก่อาสวักขยญาณ. ข้อว่า "อาสวานํ ขยญาณาย" ได้แก่ เพื่อประโยชน์แก่พระอรหัตมรรคญาณ. ก็พระอรหัตมรรคอันยังอาสวะกิเลสให้พินาศ ท่านเรียกว่า "อาสวานํ ขโย" แปลว่า ธรรมเป็นที่สิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย.

จริงอยู่ ญาณในอรหัตมรรคญาณนั้น ท่านเรียกว่า "อาสวานํ ขโย" เพราะเป็นธรรมอันนับเนื่องในอรหัตมรรคนั้น.

ข้อว่า "จิตฺตํ อภินินฺนาเมติ" ได้แก่ วิปัสสนาจิตของเขา ย่อมมุ่งไป.

ในคำทั้งหลาย มีคำว่า "โส อิทํ ทุกฺขํ" เป็นต้น บัณฑิตพึงทราบเนื้อความอย่างนี้ว่า