ภิกษุย่อมรู้ทั่ว คือย่อมแทงตลอดทุกขสัจจะแม้ทั้งปวงตามความเป็นจริง ด้วยการแทงตลอดลักษณะพร้อมทั้งรสว่า "เอตฺตกํ ทุกฺขํ น อิโต ภิยฺโย" แปลว่า ทุกข์มีประมาณเท่านี้ ไม่ยิ่งไปกว่านี้.

ก็ภิกษุย่อมรู้ทั่ว คือย่อมแทงตลอดตัณหาอันเป็นแดนเกิดแห่งทุกข์นั้นตามความเป็นจริง ด้วยการแทงตลอดลักษณะพร้อมทั้งรสว่า "อยํ ทุกฺขสมุทโย" สภาวธรรมนี้เป็นแดนเกิดแห่งทุกข์.

ภิกษุย่อมรู้ทั่ว คือย่อมแทงตลอดซึ่งพระนิพพานอันเป็นที่ถึงความดับคือไม่เป็นไปของธรรมแม้ทั้งสองเหล่านั้นตามความเป็นจริง ด้วยการแทงตลอดลักษณะพร้อมทั้งรสว่า "อยํ ทุกฺขนิโรโธ" สภาวธรรมนี้เป็นที่ดับทุกข์.

ก็ภิกษุย่อมรู้ทั่ว คือย่อมแทงตลอดอริยมรรคอันเป็นสัมปาปกะเหตุแห่งพระนิพพานนั้นตามความเป็นจริง ด้วยการแทงตลอดลักษณะพร้อมทั้งรสว่า "อยํ ทุกฺขนิโรธคามินีปฏิปทา" สภาวธรรมนี้เป็นข้อปฏิบัติให้ถึงซึ่งความดับทุกข์.