วินิจฉัยในคำทั้งหลายมีคำว่า "ลาภี โหติ" เป็นต้น.

บทว่า "ลาภี" แปลว่า ผู้มีปกติได้ คือได้เฉพาะแล้วดำรงอยู่.

สองบทว่า "อชฺฌตฺตํ เจโตสมถสฺส" ได้แก่ เจโตสมถะที่บังเกิดขึ้นในจิตของตน กล่าวคือเป็นไปในภายในของตนเอง.

บทว่า "อธิปญฺญาธมฺมวิปสฺสนาย" ความว่า ด้วยวิปัสสนา คืออธิปัญญาที่เป็นไปด้วยสามารถแห่งอนิจจลักษณะเป็นต้นในธรรมขันธ์ทั้งหลาย.