สองบทว่า "อยํ วุจฺจติ" ความว่า พระขีณาสพผู้ข้ามกระแสตัณหาไปแล้ว ถึงฝั่งคือพระนิพพานแล้ว ยืนอยู่บนบก คืออรหัตผลและสมาปัตติผล ท่านเรียกว่าเป็น "พราหมณ์". ก็พระขีณาสพนี้ชื่อว่าเป็นพราหมณ์ เพราะท่านเป็นผู้มีบาปอันลอยเสียแล้ว. อรรถกถาบุคคลผู้มีสุตะน้อยเป็นต้น

วินิจฉัยในคำว่า "ผู้มีสุตะน้อย" เป็นต้น.

ข้อว่า "อปฺปกํ สุตํ โหติ" ความว่า สุตะ คือการฟัง การเรียนในนวังคสัตถุศาสน์มีบางส่วน คือมีนิดหน่อยเท่านั้น.

ข้อว่า "น อตฺถมญฺญาย น ธมฺมญฺญาย ธมฺมานุธมฺมปฏิปนฺโน โหติ" ความว่า เป็นผู้รู้บาลี อรรถกถา แล้วปฏิบัติธรรมอันเป็นข้อปฏิบัติเบื้องต้น อันสมควรแก่โลกุตตรธรรม ย่อมไม่มีแก่เขา.