อารัมภะศัพท์ ในคำว่า "อารมฺภติ" นี้ ย่อมเป็นไปในอรรถว่ากรรม คือการกระทำ ๑ ในกิริยา คือกิจ ๑ ในหิงสนะ คือการเบียดเบียน ๑ ในอาปัตติวีติกกมะ คือการล่วงอาบัติ ๑

จริงอย่างนั้น อารัมภะศัพท์นี้มาในอรรถว่า กรรม ในคำว่า "ยํกิญฺจิ ทุกฺขํ สมฺโภติ สพฺพํ อารมฺภปจฺจยา" แปลว่า ทุกข์อย่างใดอย่างหนึ่งเกิดขึ้น ทุกข์ทั้งหมดมีกรรมเป็นปัจจัย.

อารัมภะศัพท์นี้มาในอรรถว่ากิริยา ในคำว่า "มหายญฺญา มหารมฺภา น เต โหนฺติ มหปฺผลา" แปลว่า ยัญใหญ่ เป็นกิริยาที่ใหญ่ แต่ยัญเหล่านั้นไม่มีผลมาก.

อารัมภะศัพท์นี้มาในอรรถว่าหิงสนะ คือการเบียดเบียน ในคำนี้ว่า "สมณํ โคตมํ อุทฺทิสฺส ปาณํ อารมฺภติ" แปลว่า ย่อมฆ่าสัตว์ อุทิศเจาะจงต่อพระสมณโคดม.