มีคำอธิบายที่ท่านกล่าวไว้ดังนี้ว่า ท่านผู้มีอายุ ก็กรรมอันพลั้งพลาดมีอยู่เพียงไรหนอ แม้เมื่อความเป็นอย่างนั้นมีอยู่ ข้าพเจ้าขอวิงวอนท่านผู้มีอายุ ขอท่านผู้มีอายุจงละอาสวะที่เกิดจากการต้องอาบัติ ด้วยการแสดงอาบัติของภิกษุผู้ควรแสดง ด้วยการออกจากอาบัติของภิกษุผู้ควรออกจากอาบัติ ด้วยการกระทำให้แจ้งซึ่งอาบัติของภิกษุผู้ควรกระทำให้แจ้ง แล้วบรรเทาซึ่งอาสวะทั้งหลายอันเกิดจากความเดือดร้อน ด้วยการพิจารณาถึงภาวะที่ตนตั้งอยู่ในส่วนแห่งความบริสุทธิ์ แล้วจงนำอาสวะทั้งหลายออก แล้วจงยังวิปัสสนาจิตและวิปัสสนาปัญญาให้เจริญเถิด.

ข้อว่า "อมุนาปญฺจเมน ปุคฺคเลน" ได้แก่ บุคคลผู้เป็นพระขีณาสพเป็นที่ ๕ นั้น.

สองบทว่า "สมสโม ภวิสฺสติ" อธิบายว่า ผู้อันพระขีณาสพพึงโอวาทอย่างนี้ว่า "จักเป็นผู้เสมอ ด้วยความเป็นผู้เสมอกันด้วยโลกุตตรคุณ นั่นแหละ."

ข้อว่า "อารมฺภติ น วิปฺปฏิสารี โหติ" ได้แก่ ภิกษุผู้ต้องอาบัติ. ก็เพื่อจะแสดงอาบัตินั้นจึงแสวงหาภิกษุผู้ชอบพอกัน เพราะฉะนั้น เธอจึงไม่เป็นผู้เดือดร้อน.