สองบทว่า "สิกฺขาทุพฺพลยํ อาวิกตฺวา" ได้แก่ ประกาศความที่สิกขาเป็นสภาพมีกำลังทราม.

ข้อว่า "กิมสฺส รชคฺคสฺมึ" ความว่า ท่านกล่าวว่า ชื่อว่าปลายธุลีของบุคคลนั้น เป็นอย่างไร?

บทว่า "อภิรูปา" แปลว่า รูปงาม. บทว่า "ทสฺสนียา" ได้แก่ ควรจะดู.

บทว่า "ปาสาทิกา" ได้แก่ นำความเลื่อมใสมาสู่จิตด้วยการเห็นนั่นแหละ.