ตติโย ปุจฺฉาสมกาลเมว ยุตฺตํ เปกฺขติ, ตํขณญฺเญว วจนํ พฺยากโรติ ติปิฏกจูฬาภยตฺเถโร วิย. โส กิร ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สีฆเมว กเถติ, ยุตฺตปยุตฺตการโณ จ โหติ.

จตุตฺโถ ปญฺหํ ปุฏฺโฐ สมาโน เนว ยุตฺตํ เปกฺขติ, น เยน วา เตน วา ปฏิพาหิตุํ สกฺโกติ, ติพฺพนฺธการนิมุคฺโค วิย โหติ โลลุทายิตฺเถโร ๑- วิย.

[๑๕๖] ธมฺมกถิเกสุ อปฺปญฺจ ภาสตีติ สมฺปตฺตปริสาย โถกเมว กเถติ. อสหิตญฺจาติ กเถนฺโต จ ปน น อตฺถยุตฺตํ การณยุตฺตํ กเถติ. ปริสา จสฺส อกุสลา โหตีติ โสตุํ นิสินฺนปริสา จสฺส ยุตฺตายุตฺตํ การณาการณํ สิลิฏฺฐาสิลิฏฺฐํ น ชานาตีติ อตฺโถ. เอวรูโปติ อยํ เอวํชาติโก พาลธมฺมกถิโก เอวํชาติกาย พาลปริสาย ธมฺมกถิโกเตฺวว นามํ ลภติ. อิมินา นเยน สพฺพตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพ. เอตฺถ จ เทฺวเยว ชนา สภาวธมฺมกถิกา, อิตเร ปน ธมฺมกถิกานํ อนฺตเร ปวิฏฺฐตฺตา เอวํ วุตฺตา.

เล่มที่ ๓๖ ธาตุกถา-ปุคคลบัญญัติ๑๘๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “จตุกกนิทเทส”