@อื่นที่จะต้องทำเพื่อตนเอง แต่ยังมีหน้าที่เพื่อผู้อื่นอยู่ ผู้บรรลุถึงขั้นนี้ได้ชื่อว่าอเสขบุคคล

@(ที.สี.อ. ๒๔๘/๒๐๓)

[๑๘๗] บุคคลผู้ได้ความสงบแห่งจิตภายใน ๑- แต่ไม่ได้ความเห็นแจ้งธรรม ด้วยปัญญาอันยิ่ง ๒- เป็นไฉน ๓-

บุคคลบางคนในโลกนี้ได้สมาบัติมีรูปเป็นอารมณ์หรือมีอรูปเป็นอารมณ์ แต่ ไม่ได้โลกุตตรมรรคหรือโลกุตตรผล บุคคลเช่นนี้ชื่อว่าผู้ได้ความสงบแห่งจิตภายใน แต่ไม่ได้ความเห็นแจ้งธรรมด้วยปัญญาอันยิ่ง