ลำดับนั้น สกวาทีจึงกล่าวคำว่า รูปนั้นเป็นธรรมมีอารมณ์ เป็นต้น เพื่อจะท้วงปรวาทีนั้นด้วยคำว่า ถ้าว่า สัมมาวาจา เป็นต้น เป็นรูป ไม่เป็นวิรตีตามลัทธิของท่านไซร้ มรรคมีสัมมาทิฏฐิเป็นต้น เป็นสภาพที่มีอารมณ์เป็นต้น ฉันใด รูปแม้นั้นก็พึงเป็นฉันนั้น ดังนี้.

ในปัญหานั้น พึงทราบคำปฏิเสธและคำตอบรับรองโดยสมควรด้วยสามารถแห่งลัทธิของปรวาที.

คำที่เหลือในที่นี้ มีอรรถตื้นทั้งนั้นแล. อรรถกถารูปังมัคโคติกถา จบ.