ลำดับนั้น สกวาทีเพื่อท้วงว่า ผิว่า รูปเป็นกุศลไซร้ รูปนั้นก็จะพึงเป็นสภาพต่างๆ เช่นนี้ จึงกล่าวคำว่า รูปเป็นธรรมมีอารมณ์ เป็นต้น.

แม้ในปัญหาว่าด้วยอกุศล ข้างหน้าก็นัยนี้.

คำที่เหลือในที่นี้มีอรรถตื้นทั้งนั้น แล. อรรถกถารูปังกุสลากุสลันติกถา จบ.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๖๓๘

อรรถกถา ฉบับแปลไทย เป็นงานของผู้แปลและผู้จัดพิมพ์ฉบับแปล คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “รูปังกุสลากุสลันติกถา”