๙. ธมฺมฏฺฐิตตากถาวณฺณนา

[๖๒๗] อิทานิ ธมฺมฏฺฐิตตากถา นาม โหติ. ตตฺถ "ฐิตาว สา ธาตู"ติ วจนํ นิสฺสาย "ปฏิจฺจสมุปฺปาทสงฺขาตา ธมฺมฏฺฐิตตา นาม เอกา อตฺถิ, สา จ ปรินิปฺผนฺนา"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ "ยทิ ปรินิปฺผนฺนานํ อวิชฺชาทีนํ อญฺญา ธมฺมฏฺฐิตตา นาม ปรินิปฺผนฺนา อตฺถิ, ตายปิ จ เต ธมฺมฏฺฐิตตาย อญฺญา ฐิตตา ปรินิปฺผนฺนา อาปชฺชตี"ติ โจเทตุํ ตาย ฐิตตาติอาทิมาห, ปรวาที เอวรูปาย ลทฺธิยา อภาเวน ปฏิกฺขิปติ. ทุติยํ ปุฏฺโฐ อนนฺตรปจฺจยตญฺเจว อญฺญมญฺญปจฺจยตญฺจ สนฺธาย ปฏิชานาติ. เสสํ เหฏฺฐา วุตฺตนยตฺตา อุตฺตานตฺถเมวาติ.

ธมฺมฏฺฐิตตากถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.