นีวุตกถา

๕. นิวุตกถาวณฺณนา

[๖๖๕-๖๖๗] อิทานิ นิวุตกถา นาม โหติ. ตตฺถ สุทฺธสฺส สุทฺธิกิจฺจา- ภาวโต ๑- นีวรเณหิ นิวุโต โอผุโฏ ปริโยนทฺโธ จ นีวรณํ ชหตีติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย นิวุโตติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. รตฺโต ราคนฺติอาทิ นิวุตสฺส นีวรณชหเน โทสทสฺสนตฺถํ วุตฺตํ. ปริสุทฺเธ ปริโยทาเตติอาทิ วิกฺขมฺภนวิสุทฺธิยา วิสุทฺธสฺส สมุจฺเฉท- วิสุทฺธิทสฺสนตฺถํ วุตฺตํ. ตสฺส เอวํ ชานโตติอาทิ ชานโต ปสฺสโต อาสวกฺขยํ ทีเปติ, น นิวุตสฺส นีวรณชหนํ, ตสฺมา อสาธกนฺติ.

นิวุตกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๓๐๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “นีวุตกถา”