๑๐. นวตฺตพฺพํพุทฺธสฺสทินฺนํมหปฺผลนฺติกถาวณฺณนา

[๗๙๙] อิทานิ น วตฺตพฺพํ พุทฺธสฺส ทินฺนํ มหปฺผลนฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ "พุทฺโธ ภควา น กิญฺจิ ปริภุญฺชติ, โลกานุวตฺตนตฺถํ ปน ปริภุญฺชมานํ วิย อตฺตานํ ทสฺเสติ, ตสฺมา นิรูปการตฺตา น วตฺตพฺพํ ตสฺส ๑- ทินฺนํ มหปฺผลนฺ"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เตสญฺเญว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ทฺวิปทานํ อคฺโคติอาทิ "มนุสฺสทฺสฺสีเลปิ ทานํ สหสฺสคุณํ โหติ, กิมงฺคํ ปน เอวรูเป อคฺคปุคฺคเล"ติ ทสฺสนตฺถํ วุตฺตํ. เสสเมตฺถ ยถาปาลิเมว นิยฺยาตีติ.

นวตฺตพฺพํพุทฺธสฺสทินฺนํมหปฺผลนฺติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.