๔. ปตฺติกถาวณฺณนา

[๘๓๗-๘๔๐] อิทานิ ปตฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ "ยํ ยํ ปฏิลภติ, ๑- ตสฺส ตสฺส ปฏิลาโภ ปตฺติ นาม, สา จ อสงฺขตา"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ ปุพฺพเสลิยานญฺเญว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสมิธาปิ เหฏฺฐา วุตฺตนยตฺตา ยถาปาลิเมว นิยฺยาตีติ. น วตฺตพฺพนฺติอาทิ ยาย ลทฺธิยา ปตฺติ อสงฺขตาติ ปญฺญตฺติ, ๒- ตํ ปกาเสตุํ วุตฺตํ. ตตฺถ สกวาที "น เหวํ วตฺตพฺเพ"ติ ปฏิกฺขิปนฺโต เกวลํ ปตฺติยา รูปาทิภาวํ น สมฺปฏิจฺฉติ. น หิ ปตฺติ นาม โกจิ ธมฺโม อตฺถิ, น ปน อสงฺขตภาวํ อนุชานาติ. อิตโร ปน ปฏิกฺเขปมตฺเตเนว อสงฺขตาติ ลทฺธึ ปติฏฺฐเปติ, สา อโยนิโส ปติฏฺฐาปิตตฺตา อปฺปติฏฺฐิตาเยวาติ.

ปตฺติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.