๖. ทุกฺขาหารกถาวณฺณนา

[๓๓๔] อิทานิ ทุกฺขาหารกถา นาม โหติ. ตตฺถ "ทุกฺขํ ทุกฺขนฺติ วาจํ ภาสนฺโต ทุกฺเข ญาณํ อาหรติ, ตํ ทุกฺขาหาโร นาม วุจฺจติ, ตญฺจ ปเนตํ มคฺคงฺคํ มคฺคปริยาปนฺนนฺ"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอตรหิ ปุพฺพเสลิยานํ, เต สนฺธาย ทุกฺขาหาโรติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ๒- เย เกจีติ ปฐมปเญฺห อวิปสฺสเก สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ. ทุติยปเญฺหปิ วิปสฺสเก สนฺธาย ปฏิชานาติ, ตํ ปนสฺส ลทฺธิมตฺตเมว, ตสฺมา "สพฺเพ เต"ติ วาทสฺส ภินฺทนตฺถํ พาลปุถุชฺชนาติอาทิมาห. ตํ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

ทุกฺขาหารกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.