สังวรกถา

๑๐. สํวรกถาวณฺณนา

[๓๗๙] อิทานิ สํวรกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ ตาวตึเส เทเว อุปาทาย ตทุตฺตริ ๒- เทเวสุ ยสฺมา เต ปญฺจ เวรานิ น สมาจรนฺติ, ตสฺมา สํวโร อตฺถีติ ลทฺธิ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, เวรสมุทาจารํ อปสฺสโต ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ตโต ยสฺมา สํวโร นาม สํวริตพฺเพ อสํวเร สติ โหติ, ตสฺมา อสํวรปุจฺฉา สกวาทิสฺส, เทเวสุ ปาณาติปาตาทีนํ อภาเวน ปน ๓- ปฏิกฺเขโป อิตรสฺส.

อตฺถิ มนุสฺเสสูติอาทิ สํวเร สติ อสํวรสฺส อสํวเร จ สติสํวรสฺส ปวตฺติทสฺสนตฺถํ วุตฺตํ.

[๓๘๐] ปาณาติปาตา เวรมณีติอาทิปเญฺหสุ ปาณาติปาตาทีนํ อสมาจรณวเสน ปฏิญฺญา, ปาณาติปาตาทีนํ นตฺถิตาย ปฏิกฺเขโป เวทิตพฺโพ. ปฏิโลมปญฺหา อุตฺตานตฺถาเยว.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๑๕๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “สังวรกถา”