๒. อุปปตฺติกถาวณฺณนา

[๓๘๘] อิทานิ อุปปตฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ "โอปปาติโก โหติ ตตฺถ ปรินิพฺพายี"ติอาทีนิ ๓- วจนานิ อโยนิโส คเหตฺวา สุทฺธาวาเสสุ ๔- อุปปนฺโน สห อุปปตฺติยา อรหา โหตีติ ลทฺธิ, ๔- "เยสํ วา ๕- อุปหจฺจปรินิพฺพายี"ติ ปทํ ปริวตฺเตตฺวา "อุปปชฺชปรินิพฺพายี"ติ ปริยาปุณนฺตานํ สห อุปปตฺติยา อรหา

@๔-๔ ฉ.ม. อุปปตฺติยา อรหาติ ลทฺธิ ๕ สี.,ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ โหตีติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอตรหิ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส, ตตฺถ ยสฺมา อุปปตฺติจิตฺตํ นาม โลกิยํ, เตน โสตาปนฺนาทโยปิ น โหนฺติ, ปเคว อรหา, ตสฺมา ตสฺส อิมํ นยํ ทสฺเสตุํ สห อุปปตฺติยา โสตาปนฺโนติอาทิ อารทฺธํ.