นิยาโมกกันติกถา

๘. นิยาโมกฺกนฺติกถาวณฺณนา

[๔๐๓] อิทานิ นิยาโมกฺกนฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ ฆฏิการสุตฺเต โชติปาลสฺส ปพฺพชฺชํ สนฺธาย "โพธิสตฺโต กสฺสปสฺส ภควโต ปาวจเน โอกฺกนฺตนิยาโม จริตพฺรหฺมจริโย"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอตรหิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย โพธิสตฺโตติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ลทฺธิยํ ฐตฺวา ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ตโต ยสฺมา นิยาโมติ วา พฺรหฺมจริยนฺติ วา อริยมคฺคสฺส นามํ, โพธิสตฺตานญฺจ ฐเปตฺวา ปารมีปูรณํ อญฺญา นิยาโมกฺกนฺติ นาม นตฺถิ. ยทิ ภเวยฺย, โพธิสตฺโต โสตาปนฺโน สาวโก ภเวยฺย, น เจตเมวํ. เกวลญฺหิ ตํ พุทฺธา อตฺตโน ญาณพเล ฐตฺวา "อยํ พุทฺโธ ภวิสฺสตี"ติ พฺยากโรนฺติ, ตสฺมา ปุน โพธิสตฺโตติ อนุโยโค สกวาทิสฺส. ปจฺฉิมภวํ สนฺธาย ปฏิกฺเขโป อิตรสฺส. ทุติยปเญฺห

[๔๐๔] อญฺญํ สตฺถารนฺติ อาฬารญฺจ รามปุตฺตญฺจ สนฺธาย วุตฺตํ. อายสฺมา อานนฺโทติอาทิ "โอกฺกนฺตนิยามาว สาวกา โหนฺติ, น อิตเร โอกฺกนฺตนิยามา เอวรูปา โหนฺตี"ติ ทสฺเสตุํ วุตฺตํ.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๑๗๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “นิยาโมกกันติกถา”