นิยามกถา

๔. นิยามกถาวณฺณนา

[๔๒๘-๔๓๑] อิทานิ นิยามกถา นาม โหติ. ตตฺถ โย ปุคฺคโล สมฺมตฺตนิยามํ โอกฺกมิสฺสติ, ตํ "ภพฺโพ เอส ธมฺมํ อภิสเมตุนฺ"ติ ยสฺมา ภควา ชานาติ, ตสฺมา "อนิยตสฺส ปุถุชฺชนสฺเสว สโต ปุคฺคลสฺส นิยามคมนาย ญาณํ อตฺถี"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอตรหิ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย อนิยตสฺสาติ

@๓ ฉ.ม. สพฺเพว ปถวีติ ๔ ฉ.ม. ยทิ ยํ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส. ตตฺถ นิยามคมนายาติ นิยาโม วุจฺจติ มคฺโค, มคฺคคมนาย มคฺโคกฺกมนายาติ อตฺโถ. ยมฺปนสฺส ญาณํ ทิสฺวา ภควา "ภพฺโพ อยนฺ"ติ ชานาติ, ตํ สนฺธาย ปฏิญฺญา ปรวาทิสฺส.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๑๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “นิยามกถา”