๖. อิโตทินฺนกถาวณฺณนา

[๔๘๘-๔๙๑] อิทานิ อิโต ทินฺนกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ "อิโต ทินฺเนน ยาเปนฺติ, เปตา กาลกตา ๓- ตหินฺ"ติ ๔- วจนํ นิสฺสาย "ยํ อิโต จีวราทิ ทินฺนํ, เตเนว ยาเปนฺตี"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ ราชคิริกสิทฺธตฺถิกานํ, เต สนฺธาย อิโต ทินฺเนนาติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ปุน จีวราทิวเสน อนุยุตฺโต ปฏิกฺขิปติ. อญฺโญ อญฺญสฺส การโกติ อญฺญสฺส วิปากทายกานํ กมฺมานํ อญฺโญ การโก, น อตฺตนาว อตฺตโน กมฺมํ กโรตีติ วุตฺตํ โหติ. เอวํ

@๓ ฉ.ม. กาลงฺกตา ๔ ขุ.เปต. ๒๖/๑๙/๑๕๓ ปุฏฺโฐ ปน อิตโร สุตฺตวิโรธภเยน ปฏิกฺขิปติ. ทานํ เทนฺตนฺติ ทานํ ททมานํ ทิสฺวาติ อตฺโถ. ตตฺถ ยสฺมา อตฺตโน อนุโมทิตตฺตา จ เตสํ ตตฺถ โภคา อุปฺปชฺชนฺติ, ตสฺมาสฺส อิมินา การเณน ลทฺธึ ปติฏฺฐเปนฺตสฺสาปิ ๑- อปฺปติฏฺฐิตาว โหติ. น หิ เต อิโต ทินฺเนน ๒- วตฺถุนา ๓- ยาเปนฺตีติ. ๔- เสเสสุปิ สุตฺตสาธเนสุ เอเสว นโยติ.