๗. ทิพฺพจกฺขุกถาวณฺณนา

[๓๗๓] อิทานิ ทิพฺพจกฺขุกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ จตุตฺถชฺฌาน- ธมฺมูปตฺถทฺธํ มํสจกฺขุเมว ทิพฺพจกฺขุ นาม โหตีติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอตรหิ อนฺธกานญฺเจว สมิติยานญฺจ, เต สนฺธาย มํสจกฺขุนฺติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส.

ปุน "มํสจกฺขุํ ทิพฺพจกฺขุํ, ทิพฺพจกฺขุํ มํสจกฺขุนฺ"ติ ๒- ปุฏฺโฐ ตมฺมตฺตเมว ตํ น โหตีติ ปฏิกฺขิปติ. ยาทิสนฺติอาทิปุจฺฉาสุปิ อุภินฺนํ เอกสภาวาภาเวเนว ปฏิกฺขิปติ.

วิสโยติอาทีสุปิ ๓- อุภินฺนมฺปิ รูปายตนเมว วิสโย, มํสจกฺขุ ปน อาปาถคตเมว ๔- ปสฺสติ, อิตรํ อนาปาถคตํ ๕- ติโรปพฺพตาทิคตมฺปิ. ทิพฺพจกฺขุสฺส