สัมมติญาณกถา

๖. สมฺมติญาณกถาวณฺณนา

[๔๓๔-๔๓๕] อิทานิ สมฺมติญาณกถา นาม โหติ. ตตฺถ สมฺมติสจฺจํ ปรมตฺถสจฺจนฺติ เทฺว สจฺจานิ. เย ปน เอวํ วิภาคํ อกตฺวา สจฺจนฺติ วจนสามญฺเญน สมฺมติญาณมฺปิ "สจฺจารมฺมณเมวา"ติ วทนฺติ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, ๓- เต อยุตฺตวาทิโนติ เตสํ วาทํ วิโสธนตฺถํ อยํ กถา อารทฺธา. ตตฺถ น วตฺตพฺพนฺติ ปุจฺฉา ปรวาทิสฺส, ปรมตฺถสจฺจํ สนฺธาย ปฏิญฺญา สกวาทิสฺส. สมฺมติสจฺจมฺหีติ สมฺมตึ อนุปวิฏฺเฐ สจฺจมฺหิ. ปจฺจตฺเต วา ภุมฺมวจนํ. สมฺมติสจฺจนฺติ อตฺโถ. สมฺมติญาณํ สจฺจารมฺมณญฺเญวาติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ตโต นํ "ยทิ ตํ อวิเสเสน สจฺจารมฺมณญฺเญว, เตน ญาเณน ทุกฺขปริญฺญาทีนิ กเรยฺยา"ติ โจเทตุํ เตน ญาเณนาติอาทิมาห.

สมฺมติญาณกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๑๘๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “สัมมติญาณกถา”