๙. ปจฺจุปฺปนฺนญาณกถาวณฺณนา

[๔๔๑-๔๔๒] อิทานิ ปจฺจุปฺปนฺนญาณกถา ๒- นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ "สพฺพสงฺขาเรสุ อนิจฺจโต ทิฏฺเฐสุ ตมฺปิ ญาณํ อนิจฺจโต ทิฏฺฐํ โหตี"ติ วจนํ นิสฺสาย "อวิเสเสน สพฺพสฺมึ ปจฺจุปฺปนฺเน ญาณํ อตฺถี"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย ปจฺจุปฺปนฺเนติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ "ยทิ อวิเสเสน ปจฺจุปฺปนฺเน ญาณํ อตฺถิ, ขเณ ปจฺจุปฺปนฺเนปิ เตน ภวิตพฺพํ. เอวํ สนฺเต ทฺวินฺนํ ญาณานํ เอกโต อภาวา เตเนว ญาเณน ตํ ชานิตพฺพํ โหตี"ติ โจเทตุํ เตนาติ อนุโยโค สกวาทิสฺส. ตตฺถ ปฐมปเญฺห เตเนว

ปจฺจุปฺปนฺนญาณกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.