๒. กุสลปฏิลาภกถาวณฺณนา

[๖๕๘-๖๕๙] อิทานิ กุสลปฏิลาภกถา ๑- นาม โหติ. ตตฺถ กปฺปฏฺโฐ สกสมเย กามาวจรกุสลเมว ปฏิลภติ. เยน ปน ตํ อุปปตฺตึ ปฏิพาเหยฺย, ตํ มหคฺคตํ โลกุตฺตรํ วา น ปฏิลภติ. เยสํ ปน อิมํ วิภาคํ อกตฺวา อวิเสเสเนว "โส กุสลจิตฺตํ น ปฏิลภตี"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อุตฺตราปถกานํ, เตสํ วิภาคทสฺสเนน ตํ ลทฺธึ ภินฺทิตุํ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

กุสลปฏิลาภกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.