รูปังเหตูติกถา

๕. รูปํเหตูติกถาวณฺณนา

[๗๕๔-๗๕๖] อิทานิ รูปํ เหตูติกถา นาม โหติ. ตตฺถ เหตูติ กุสลมูลาทิโน เหตุเหตุสฺสาปิ นามํ, ยสฺส กสฺสจิ ปจฺจยสฺสาปิ. อิมํ ปน วิภาคํ อกตฺวา "จตฺตาโร มหาภูตา เหตู"ติ วจนมตฺตํ นิสฺสาย อวิเสเสเนว รูปํ เหตูติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อโลโภ เหตูติ กินฺเต รูปํ อโลภสงฺขาโต เหตูติ ปุจฺฉติ, อิตโร

@๓ ฉ.ม. ปฏิกฺขิปเตว ๔ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ปฏิกฺขิปติ. เสเสสุปิ เอเสว นโย. มหาภูตา อุปาทายรูปานํ อุปาทายเหตูติ เอตฺถ ปจฺจยฏฺเฐน เหตุภาโว วุตฺโต, น มูลฏฺเฐน, ตสฺมา อสาธกนฺติ.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๓๔๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “รูปังเหตูติกถา”