กรรมกถา

๘. กมฺมกถาวณฺณนา

[๘๘๙] อิทานิ กมฺมกถา นาม โหติ. ตตฺถ "ยสฺมา ทิฏฺฐธมฺม- เวทนียฏฺฐานาทีนิ ๒- ทิฏฺฐธมฺมเวทนียฏฺฐาทีหิ นิยตานิ, ตสฺมา สพฺเพ กมฺมา นิยตา"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เตสญฺเญว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ทิฏฺฐธมฺมเวทนียฏฺเฐน นิยตนฺติ เอตฺถ ทิฏฺฐธมฺมเวทนียํ ทิฏฺฐธมฺมิกเวทนียเมว. ๓- สเจ ทิฏฺเฐว ธมฺเม วิปากํ ทาตุํ สกฺโกติ, เทติ, โน เจ, อโหสิกมฺมํ นาม โหตีติ อิมมตฺถํ สนฺธาย ปฏิญฺญา สกวาทิสฺส. มิจฺฉตฺตนิยาม- วเสน ๔- ปเนตํ อนิยตเมวาติ สพฺพํ เหฏฺฐา วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพนฺติ.

กมฺมกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เอกวีสติโม วคฺโค สมตฺโต.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๔๐๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “กรรมกถา”