๑๐. ขณิกกถาวณฺณนา

[๙๐๖-๙๐๗] อิทานิ ขณิกกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา สพฺเพ สงฺขตธมฺมา อนิจฺจา, ตสฺมา เอกจิตฺตกฺขณิกาเยว. สมานาย หิ อนิจฺจตาย เอโก ลหุํ ภิชฺชติ, เอโก จิเรนาติ โก เอตฺถ วิเสโสติ ๑- เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ ปุพฺพเสลิยาปรเสลิยานํ, เต สนฺธาย เอกจิตฺตกฺขณิกาติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. จิตฺเต มหาปฐวีติอาทีสุ เตสํ ตถา สณฺฐานํ อปสฺสนฺโต ปฏิกฺขิปติ. จกฺขายตนนฺติอาทิ "ยทิ สพฺเพ เอกจิตฺตกฺขณิกา ภเวยฺยุํ, จกฺขายตนาทีนิ จกฺขุวิญฺญาณาทีหิ สทฺธึเยว อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺเฌยฺยุนฺ"ติ โจทนตฺถํ วุตฺตํ. อิตโร ปน อนฺโตมาตุกุจฺฉิคตสฺส วิญฺญาณุปฺปตฺตึ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ, ปวตฺตํ สนฺธาย ลทฺธิวเสเนว ๒- ปฏิชานาติ. เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ. เตน หิ

ขณิกกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.