สพฺพทาติ กาลปุจฺฉา. ตตฺถ ปฐมปเญฺห โยนิโสมนสิการกาเล อปริหายนโต ปฏิกฺขิปติ. ทุติเย อโยนิโสมนสิกโรโต รตฺติภาเค วา ทิวสภาเค วา สพฺพทา ปริหายนโต ปฏิชานาติ. ตติเย ปริหานิกรธมฺมสมาโยเค สติ มุหุตฺตเมว ปริหานิ นาม โหติ, ตโต ปุพฺเพ อปริหีนสฺส ปจฺฉา ปริหีนสฺส จ ปริหานิ นาม นตฺถีติ ปฏิกฺขิปติ.

สพฺเพว อรหนฺโตติ ปญฺหานํ ปฐมสฺมึ ติกฺขินฺทฺริเย สนฺธาย ปฏิชานาติ. ๑- ทุติยสฺมึ มุทินฺทฺริเย สนฺธาย ปฏิชานาติ. ตติยสฺมิมฺปิ ติกฺขินฺทฺริยาว อธิปฺเปตา. เตสญฺหิ สพฺเพสมฺปิ ปริหานิ น โหตีติ ตสฺส ลทฺธิ.

เสฏฺฐิอุทาหรเณ ปฐมปุจฺฉา ปรวาทิสฺส, ทุติยา สกวาทิสฺส. ตตฺรายมธิปฺปาโย:- ยํ มํ ตุเมฺห ปุจฺฉถ "อรหา อรหตฺตา ปริหายนฺโต จตูหิ ผเลหิ ปริหายตี"ติ, ตตฺร โว ปฏิปุจฺฉามิ "จตูหิ สตสหสฺเสหิ เสฏฺฐี เสฏฺฐิตฺตํ กาเรนฺโต ๒- สตสหสฺเสหิ ปริหีโน ๓- เสฏฺฐี เสฏฺฐิตฺตา ปริหีโน โหตี"ติ. ตโต สกวาทินา เอกเทเสน ปริหานึ สนฺธาย "อามนฺตา"ติ วุตฺเต สพฺพสาปเตยฺยา ปริหีโน โหตีติ ปุจฺฉติ. ตถา อปริหีนตฺตา สกวาที น เหวนฺติ วตฺวา อถ

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๘๒

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปริหานิกถา”