กัปปัฏฐกถา

13. Terasamavagga

1. Kappaṭṭhakathāvaṇṇanā

[654-657] Idāni kappaṭṭhakathā nāma hoti. Tattha yesaṃ "saṃghaṃ samaggaṃ bhetvāna, kappaṃ nirayamhi paccatī"ti "sakalampi kappaṃ saṃghabhedako niraye tiṭṭhatī"ti laddhi seyyathāpi rājagirikānaṃ, te sandhāya kappaṭṭhoti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Buddho ca loketi idaṃ vinā buddhuppādena saṃghabhedassa abhāvadassanatthaṃ vuttaṃ. Kappo ca saṇṭhāti saṃgho ca bhijjatītiādi "yadi so sakalakappaṃ tiṭṭhati, saṇṭhahanato paṭṭhāya taṃ kammaṃ katvā tattha uppajjitvā tiṭṭheyyā"ti dassetuṃ vuttaṃ. Atītantiādi heṭṭhā vuttādhippāyameva. Kappaṭṭho iddhimāti pañhe bhāvanāmayaṃ sandhāya paṭikkhipati, parasamaye panassa jātimayaṃ iddhiṃ icchanti, taṃ sandhāya paṭijānāti. Chandiddhipādotiādi "jātimayāya iddhiyā iddhimāti laddhimattametaṃ, kintena, yadi panassa iddhi atthi, ime tena iddhipādā bhāvitā bhaveyyun"ti codanatthaṃ vuttaṃ. Āpāyiko nerayikoti suttaṃ yaṃ so ekaṃ kappaṃ asītibhāge katvā tato ekabhāgamattaṃ kālaṃ tiṭṭheyya, taṃ āyukappaṃ sandhāya vuttaṃ, tasmā asādhakanti.

Kappaṭṭhakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๒๙๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “กัปปัฏฐกถา”