อสัญญสัตตูปิกากถา

10. Asaññasattūpikākathāvaṇṇanā

[735] Idāni asaññasattūpikā kathā nāma hoti. Tattha saññāvirāgavasena pavattabhāvanā asaññasamāpattipi nirodhasamāpattipi saññāvedayitanirodhasamāpatti nāma. Iti dve saññāvedayitanirodhasamāpattiyo lokiyā ca lokuttarā ca. Tattha lokiyā puthujjanassa asaññasattūpikā hoti, lokuttarā ariyānaṃ, sā ca nāsaññasattūpikā. Imaṃ pana vibhāgaṃ akatvā aviseseneva saññāvedayitanirodha- samāpatti asaññasattūpikāti yesaṃ laddhi seyyathāpi hetuvādānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ yasmā asaññasamāpattiṃ samāpannassa alobhādayo atthi, na nirodhasamāpattiṃ, tasmā tesaṃ vasena codetuṃ atthītiādimāha.

[736] Idhāpi asaññīti pañhe idha saññāvirāgavasena samāpannattā asaññitā anuññātā, tatrāpi asaññasatteneva. Tasmā imaṃ paṭiññaṃ gahetvā laddhiṃ patiṭṭhapentena chalena patiṭṭhāpitā hoti. Idha vā nirodhasamāpattiṃ sandhāya

Tasmāpi imāya paṭiññāya patiṭṭhāpitā laddhi appatiṭṭhitāyevāti.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๓๓๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “อสัญญสัตตูปิกากถา”