กุสลจิตตกถา
2. Kusalacittakathāvaṇṇanā
[894-895] Idāni kusalacittakathā nāma hoti. Tattha yasmā arahā sativepullappatto parinibbāyantopi sato sampajānova parinibbāti, tasmā kusalacitto parinibbātīti yesaṃ laddhi seyyathāpi andhakānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ yasmā kusalacitto nāma puññābhisaṅkhārābhi- saṅkharaṇādivasena hoti, tasmā tenatthena codetuṃ arahā puññābhisaṅkhārantiādimāha. Sesamettha uttānaṃ yathāpālimeva niyyāti. Sato sampajānoti idaṃ javanakkhaṇe kiriyāsatisampajaññānaṃ vasena asammohamaraṇadīpanatthaṃ vuttaṃ, na kusalacittadīpanatthaṃ. Tasmā asādhakanti.
Kusalacittakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.