9. Āsevanapaccayatākathāvaṇṇanā

[903-905] Idāni āsevanapaccayatākathā nāma hoti. Tattha yasmā sabbe dhammā khaṇikā, na koci muhuttampi ṭhatvā āsevanapaccayaṃ āsevati nāma. Tasmā natthi kiñci āsevanapaccayatā, āsevanapaccayatāya uppannaṃ pana na kiñci atthīti yesaṃ laddhi seyyathāpi tesaññeva, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ suttavaseneva paññāpetuṃ nanu vuttaṃ bhagavatā pāṇātipātotiādi ābhataṃ. Taṃ sabbaṃ uttānatthamevāti.

Āsevanapaccayatākathāvaṇṇanā niṭṭhitā.