2. Ariyantikathāvaṇṇanā

[357] Idāni ariyantikathā nāma hoti. Tattha yesaṃ "na kevalaṃ āsavakkhayañāṇameva ariyaṃ, athakho purimānipi nava balāni ariyāniyevā"ti laddhi seyyathāpi etarahi andhakānaṃ, te sandhāya ariyanti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Puna yadidaṃ ariyamaggādīsu tena aññatarena bhavitabbanti maggādivasena pucchā sakavādissa, paṭikkhepo itarassa.

Puna suññatārammaṇādivasena pucchā sakavādissa. Tattha dve suññatā sattasuññatā ca saṅkhārasuññatā ca. Sattasuññatā nāma diṭṭhiyā parikappitabbena sattena suññā pañcakkhandhā. Saṅkhārasuññatā nāma sabbasaṅkhārehi suññaṃ vivittaṃ nissaṭaṃ nibbānaṃ. Tattha paravādī nibbānārammaṇataṃ sandhāya paṭikkhipati, saṅkhārārammaṇataṃ sandhāya paṭijānāti. Manasi karotīti puṭṭhopi nibbānameva sandhāya paṭikkhipati, saṅkhāre sandhāya paṭijānāti. Tato sakavādinā "ṭhānāṭhānādimanasikāro saṅkhārārammaṇo, suññatamanasikāro nibbānārammaṇo"ti imaṃ nayaṃ gahetvā "dvinnaṃ phassānaṃ dvinnaṃ cittānaṃ samodhānaṃ hotī"ti puṭṭho lesokāsaṃ alabhanto paṭikkhipati.