ทิพพจักขุกถา

7. Dibbacakkhukathāvaṇṇanā

[373] Idāni dibbacakkhukathā nāma hoti. Tattha yesaṃ catutthajjhāna- dhammūpatthaddhaṃ maṃsacakkhumeva dibbacakkhu nāma hotīti laddhi seyyathāpi etarahi andhakānañceva samitiyānañca, te sandhāya maṃsacakkhunti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa.

Puna "maṃsacakkhuṃ dibbacakkhuṃ, dibbacakkhuṃ maṃsacakkhun"ti puṭṭho tammattameva taṃ na hotīti paṭikkhipati. Yādisantiādipucchāsupi ubhinnaṃ ekasabhāvābhāveneva paṭikkhipati.

Visayotiādīsupi ubhinnampi rūpāyatanameva visayo, maṃsacakkhu pana āpāthagatameva passati, itaraṃ anāpāthagataṃ tiropabbatādigatampi. Dibbacakkhussa

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๑๔๗

ที่มาและฉบับอื่นของ “ทิพพจักขุกถา”