ผลญาณกถา

10. Phalañāṇakathāvaṇṇanā

[443-444] Idāni phale ñāṇakathā nāma hoti. Tattha "buddhāpi sattānaṃ ariyaphaluppattiyā dhammaṃ desenti sāvakāpīti iminā sāmaññena buddhānaṃ viya sāvakānampi tena tena sattena pattabbe phale ñāṇaṃ atthī"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi andhakānaṃ, te sandhāya sāvakassāti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ "yadi sāvakassa phale ñāṇaṃ atthi, yathā buddhā samānepi sotāpattiphale attano ñāṇabalena `ayaṃ ekabījī ayaṃ kolaṃkolo ayaṃ sattakkhattu- paramo'ti phalassakataṃ paññāpenti, kinte evaṃ sāvakopī"ti codetuṃ sāvako phalassakataṃ paññāpetīti āha, itaro paṭikkhipati.

Atthi sāvakassa phalaparopariyattītiādi phale ñāṇassa atthitāya paccayapucchanatthaṃ vuttaṃ. Ayañhetthādhippāyo:- buddhānaṃ "idaṃ phalaṃ paraṃ, idaṃ oparan"ti evaṃ phalānaṃ uccāvacabhāvajānanasaṅkhātā phalā paropariyatti nāma atthi. Tathā

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๑๙๐

ที่มาและฉบับอื่นของ “ผลญาณกถา”