7. Cittaṭṭhitikathāvaṇṇanā

[335] Idāni cittaṭṭhitikathā nāma hoti. Tattha yesaṃ samāpatticittañceva bhavaṅgacittañca anuppabandhena pavattamānaṃ disvā "ekameva cittaṃ ciraṃ tiṭṭhatī"ti laddhi seyyathāpi etarahi heṭṭhā vuttappabhedānaṃ andhakānaṃ, taṃladdhivisodhanatthaṃ ekaṃ, cittaṃ divasaṃ tiṭṭhatīti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Upaḍḍhadivaso uppādakkhaṇoti ettha ṭhitikkhaṇaṃ anāmasitvā "aniccā vata saṅkhārā, uppādavayadhammino"ti desanānayena uppādavayavaseneva pucchā katā.

Te dhammā cittena lahuparivattāti puṭṭho cittato lahutaraparivattino dhamme apassanto paṭikkhipati. Dutiyaṃ puṭṭho yassa cittassa dīghaṭṭhitiṃ icchati, taṃ sandhāya paṭijānāti. Yāvatāyukaṃ tiṭṭhatīti pañhesu "cūḷāsītisahassāni, kappā tiṭṭhanti ye marū"tiādivacanavasena arūpato aññatra paṭikkhipati, arūpe paṭijānāti. Muhuttaṃ muhuttaṃ uppajjatīti pañhe paravādissa "uppādavayadhammino"tiādi- suttavirodhabhayena paṭijānāti. Ṭhitiṃ panassa laddhivasena icchati. Sesamettha uttānatthamevāti.

Cittaṭṭhitikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.