พลกถา

3. Tatiyavagga

1. Balakathāvaṇṇanā

[354] Idāni balakathā nāma hoti. Tattha yesaṃ anuruddhasaṃyutte "imesañca panāhaṃ āvuso catunnaṃ satipaṭṭhānānaṃ bhāvitattā bahulīkatattā ṭhānañca ṭhānato aṭṭhānañca aṭṭhānato yathābhūtaṃ pajānāmī"tiādīni dasa suttāni ayoniso gahetvā "tathāgatabalaṃ sāvakasādhāraṇan"ti laddhi seyyathāpi etarahi andhakānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, laddhiyaṃ ṭhatvā paṭiññā paravādissa. Tathāgatabalañca nāmetaṃ sāvakehi sādhāraṇampi atthi asādhāraṇampi sādhāraṇāsādhāraṇampi. Tattha āsavānaṃ khaye ñāṇaṃ sādhāraṇaṃ, indriyaparopariyattiñāṇaṃ asādhāraṇaṃ, sesaṃ sādhāraṇañca asādhāraṇañca. Ṭhānāṭhānādīni hi sāvakā padesena jānanti, tathāgatā nippadesena. Iti tāni uddesato sādhāraṇāni, na niddesato. Ayampana avisesena sabbampi

Tamenaṃ tato vivecetuṃ tathāgatabalaṃ sāvakabalanti puna anuyogo āraddho. Tattha paṭhamapañhe niddesato sabbākāravisayataṃ sandhāya paṭikkhipati, dutiyapañhe uddesato ṭhānāṭhānamattādijānanavasena paṭijānāti. Taññevātiādi- pañhesu sabbākārena nānākaraṇatāya abhāvena paṭikkhipati. Pubbayogo ca pubbacariyā ca atthato ekaṃ, tathā dhammakkhānañca dhammadesanā ca.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๑๓๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “พลกถา”