Indriyaparopariyattipañhe ekadesena sādhāraṇataṃ sandhāya sāvakavisaye paṭijānāti.
[355] Idāni yasmā uddesato ṭhānāṭhānādīni sāvako jānāti, tasmā sāvakassa atthajānanaṃ pakāsetvā tena jānanamattasāmaññena tesaṃ sāvakasādhāraṇataṃ patiṭṭhāpetuṃ sāvako ṭhānāṭhānaṃ jānātītiādayo paravādipañhā honti. Tattha indriyaparopariyattiñāṇaṃ channaṃ asādhāraṇañāṇānaṃ aññataranti na gahitaṃ. Āsavakkhayena vā āsavakkhayanti yaṃ tathāgatassa āsavakkhayena saddhiṃ sāvakassa āsavakkhayaṃ paṭicca vattabbaṃ siyā nānākaraṇaṃ, taṃ natthi. Vimuttiyā vā vimuttīti padepi eseva nayo. Sesamettha uttānatthamevāti.
[356] Idāni yaṃ sakavādinā "āsavānaṃ khaye ñāṇaṃ sādhāraṇan"ti anuññātaṃ, tena saddhiṃ saṃsandetvā sesānampi sādhāraṇabhāvaṃ pucchituṃ puna āsavānaṃ khayetiādayo paravādipañhāva honti. Tesaṃ vissajjanena sakavādinā āsavakkhaye visesābhāvena taṃ ñāṇaṃ sādhāraṇanti anuññātaṃ. Itaresupi visesābhāvena sādhāraṇatā paṭikkhittā. Puna ṭhānāṭhānādīnaṃ āsavakkhayeneva saddhiṃ saṃsandetvā asādhāraṇapucchā paravādisseva. Tattha āsavakkhayañāṇe paṭikkhepo sesesupi ca paṭiññā sakavādissa. Tato indriyaparopariyattena saddhiṃ saṃsandetvā