ปฏิสัมภิทากถา
5. Paṭisambhidākathāvaṇṇanā
[432-433] Idāni paṭisambhidākathā nāma hoti. Tattha yesaṃ "yaṅkiñci
ariyānaṃ ñāṇaṃ, sabbaṃ lokuttaramevā"ti gahetvā "sabbaṃ ñāṇaṃ paṭisambhidā"ti
Sammatiñāṇapañhesu paṭhavīkasiṇasammatiyaṃ samāpattiñāṇaṃ sandhāya paṭikkhipati, niruttiñāṇaṃ sandhāya paṭijānāti. Ye keci sammatinti pañhesu puthujjane sandhāya paṭikkhipati. Cetopariyāyapañhesu puthujjanassa ñāṇaṃ sandhāya paṭikkhipati, ariyassa ñāṇaṃ sandhāya paṭijānāti. Sabbā paññāti pañhesu kasiṇasamāpattipañhaṃ sandhāya paṭikkhipati, lokuttaraṃ sandhāya paṭijānāti. Paṭhavīkasiṇasamāpattintiādi "yā etesu ettakesu ṭhānesu paññā, kiṃ sabbā sā paṭisambhidā"ti pucchanatthaṃ vuttaṃ. Tena hi sabbaṃ ñāṇanti yasmā sabbā lokuttarapaññā paṭisambhidā, tasmā sabbanti vacanaṃ sāmaññaphalena saddhiṃ patiṭṭhāpesīti.