ปัจจุปปันนญาณกถา
9. Paccuppannañāṇakathāvaṇṇanā
[441-442] Idāni paccuppannañāṇakathā nāma hoti. Tattha yesaṃ "sabbasaṅkhāresu aniccato diṭṭhesu tampi ñāṇaṃ aniccato diṭṭhaṃ hotī"ti vacanaṃ nissāya "avisesena sabbasmiṃ paccuppanne ñāṇaṃ atthī"ti laddhi seyyathāpi andhakānaṃ, te sandhāya paccuppanneti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ "yadi avisesena paccuppanne ñāṇaṃ atthi, khaṇe paccuppannepi tena bhavitabbaṃ. Evaṃ sante dvinnaṃ ñāṇānaṃ ekato abhāvā teneva ñāṇena taṃ jānitabbaṃ hotī"ti codetuṃ tenāti anuyogo sakavādissa. Tattha paṭhamapañhe teneva
Paṭipāṭito bhaṅgaṃ passanto bhaṅgānupassanāñāṇeneva bhaṅgānupassanā- ñāṇaṃ passatīti tassa adhippāyo. Tena ñāṇena ñāṇaṃ taṃ jānātītiādīsupi eseva nayo. Tena phassena taṃ phassantiādīnissa lesokāsaṃ nivāraṇatthaṃ vuttāni. Yampanetena laddhipatiṭṭhāpanatthaṃ nanu sabbasaṅkhāretiādi vuttaṃ, tattha nayato taṃ ñāṇaṃ diṭṭhaṃ hoti, na ārammaṇatoti adhippāyena paṭiññā sakavādissa. Tasmā evaṃ patiṭṭhitāpissa laddhi appatiṭṭhitāva hotīti.
Paccuppannañāṇakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.