7. Paṭhavīkammavipākotikathāvaṇṇanā

[492] Idāni paṭhavī kammavipākotikathā nāma hoti. Tattha yasmā "atthi issariyasaṃvattaniyaṃ kammaṃ, ādhipaccasaṃvattaniyaṃ kamman"ti ettha issarānaṃ bhāvo issariyaṃ nāma, adhipatīnañca bhāvo ādhipaccaṃ nāma, paṭhavissariyādhipaccasaṃvattanikañca kammaṃ atthīti vuttaṃ, tasmā yesaṃ "paṭhavī kammavipāko"ti laddhi seyyathāpi andhakānaṃ, te sandhāya paṭhavīti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Sukhavedanīyātiādi kammavipākasabhāvadassanavasena vuttaṃ. "phasso hotī"tiādinā nayena niddiṭṭhesu vipākesu phasso sukhavedanīyādibhedo hoti. So ca saññādayo ca sukhavedanādīhi sampayuttā, vedanādayo saññādīhi, sabbepi sārammaṇā, atthi ca nesaṃ purecārikāvajjanādisaṅkhātaṃ āvajjanaṃ, kammapaccayabhūtā cetanā, yo tattha iṭṭhavipāko, tassa patthanā, paṇidhānavasena pavattā mūlataṇhā, kinte evarūpā paṭhavīti pucchati. Itaro paṭikkhipati. Paṭilomapucchādīni uttānatthāneva.

[493] Kammavipāko paresaṃ sādhāraṇoti pañhe phassādayo sandhāya paṭikkhipati, kammasamuṭṭhānaṃ rūpañca paṭhavīādīnaṃyeva ca sādhāraṇabhāvaṃ sandhāya