ปัตติกถา

4. Pattikathāvaṇṇanā

[837-840] Idāni pattikathā nāma hoti. Tattha "yaṃ yaṃ paṭilabhati, tassa tassa paṭilābho patti nāma, sā ca asaṅkhatā"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi pubbaseliyānaññeva, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Sesamidhāpi heṭṭhā vuttanayattā yathāpālimeva niyyātīti. Na vattabbantiādi yāya laddhiyā patti asaṅkhatāti paññatti, taṃ pakāsetuṃ vuttaṃ. Tattha sakavādī "na hevaṃ vattabbe"ti paṭikkhipanto kevalaṃ pattiyā rūpādibhāvaṃ na sampaṭicchati. Na hi patti nāma koci dhammo atthi, na pana asaṅkhatabhāvaṃ anujānāti. Itaro pana paṭikkhepamatteneva asaṅkhatāti laddhiṃ patiṭṭhapeti, sā ayoniso patiṭṭhāpitattā appatiṭṭhitāyevāti.

Pattikathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๓๘๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปัตติกถา”