3. Nirayapālakathāvaṇṇanā

[866] Idāni nirayapālakathā nāma hoti. Tattha "niraye nerayikakammāneva nirayapālarūpena vadhenti, natthi nirayapālā nāma sattā"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi andhakānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ "yadi tattha nirayapālā na siyuṃ, kammakaraṇāpi na bhaveyyuṃ. Karaṇikesu hi sati karaṇā"ti codetuṃ natthi nirayesūtiādimāha.

[867-868] Atthi manussesūti paccakkhena ñāpanatthaṃ vuttaṃ. Yathā hi manussesu sati karaṇikesu karaṇā, evaṃ tatthāpīti ayamettha adhippāyo. Atthi nirayesūti pucchā paravādissa, paṭiññā itarassa. Na vessabhū nopi ca pettirājāti paravādinā sakasamayato suttaṃ ābhataṃ. Tampana sāsanāvacarikanti sakavādinā anuññātaṃ. Tattha vessabhūti eko devo. Pettirājāti pittivisaye petamahiddhiko. Somādayo pākaṭāeva. Idaṃ vuttaṃ hoti:- attano kammehi ito panuṇṇaṃ paralokaṃ pattaṃ purisaṃ na ete vessabhūādayo hananti. Yehi pana so kammehi

Sakavādinā pana tamenaṃ bhikkhaveti ābhatāni suttapadāni nītatthānevāti.